به سامانه نمایه گذاری مقالات فارسی خوش آمدید

بسیاری از نظریه ها از جمله نظری ههای مربوط به شناخت و یادگیری تلاش می کنند تا متناسب با محی طها و فضاهایی که دائماً در حال تغییر است خود را مورد بازبینی قرار داده و با آن سازگار شوند. اما در برخی موارد، به خاطر بازبینی های مداوم، نظریه ها پارگی و پیچیدگی زیادی را متحمل می شوند به طوری که ممکن است نتوانند بازگوکننده موضوعی باشند که برای تعریف و تبیین آن بوجود آمده اند. در این حالت، نظری ههای موجود باید با نظریه ها یا الگوهایی که دقت بیشتری در پیوند بین نظریه و واقعیت دارند جایگزین شوند . با عنایت به تحولات عمیقی که در عرصه فناوری های نوین رخ داده است و نقش مهمی که فناوری در فرایند یاددهی و یادگیری به عهده گرفته است به نظر می رسد که نظریه های غالب رفتارگرایی، شناخت گرایی و سازنده گرایی باوجود بازبینی های فزاینده در باره معنای یادگیری، معنای شناخت و معنای ادراک، دیگر نتوانند پاسخگوی نیازهای تعلیم و تربیت در محیط های پیچیده کنونی باش ند. ارتباط گرایی که ریشه در نظریه های آشوب، خودسازماندهی، شبکه و پیچیدگی دارد، و از سوی دیگر به یافته های اخیر علوم عصب شناختی استناد می جوید، خود را یک نظریه یادگیری به شمار آورده که متناسب با ویژگی های عصر دیجیتال هویت یافته و در حال رشد است.

اطلاعات اضافی

تعداد صفحات 7
نویسندگان حسین اسکندری - ,سید عباس رضوی -
سال انتشار 1388
نام کنفرانس چهارمین کنفرانس ملی و اولین کنفرانس بین المللی آموزش الکترونیک

نخستین نقد را بر این مقاله بنویسید.